اول باید عذر بخوام به خاطر غیبت چندین ماهه و تشکر کنم از دوست خوبم جواد بیژنی که زحمت پست قبلی رو کشیدند. با وجود مشغله زیاد سعی می کنم بیشتر در خدمت شما عزیزان باشم . ابتدا باید گله کنم از کسانی که خودشان را نزدیک مازیار می دانند  و قول کمک به بنده داده بودند اما در جواب ایمیل های متعدد بنده یک خط فحش و ناسزا  هم برای بنده ننوشتند. و تشکر کنم از استاد فیروز فرکه هر چه داشتند در طبق اخلاص گذاشتند و من دست ایشان را می بوسم که مزاحمت های بنده را تحمل کردند.

آلبوم تنهایی که منتشر شد. مازیار را بعد از سی وچند سال صدای تنهایی خواندند و بعد از انتشار آلبوم آرزوی فردا خیلی ها در نوار فروشی ها  او را با  داریوش اشتباه گرفتند !!!  منظورم  این نیست که چون او را با داریوش اشتباه گرفته اند خواننده بزرگی است  منظورم بی اطلاعی مردم از وجود چنین خواننده ای است که  خیلی ها از وجودش بی خبر بوده اندبراستی چقدر باید صبر کرد تا مردگان دیگر نیز مجوز حضور بیابند . تا کی باید توهین های یک باصطلاح خواننده را به مردم تحمل کرد کجای دنیا ترک 30 ثانیه ای می سازند که این آقا (بنیامین) اینجور با شعور مردم بازی میکند. آیا اندازه مازیار در موسیقی کشور و حد او همین قدر است  و جایگاه خوانندگانی مثل بنیامین به طور کاذب اینقدر بالا؟ چه بلایی سر موسیقی این کشور آمده  که تمام خوانندگان خوب را یکی یکی  از دست میدهیم و جایگزین این خواننده های درجه یک  نخبگانی مثل  بنیامین هستند .   نخاله هایی که یک شبه ره صد ساله پیموده اند و امروز با شعور حتی علاقمندان خو.د هم بازی می کنند.  براستی جای بزرگانی چون ستار ، داریوش ، ابی و نظیر اینها با چنین شیادانی پر میشود ؟ آیا وزارت ارشاد فقط کارش این است که مجوز بزرگانی مثل استاد گلپایگانی را ندهد تا پا بگیرند امثال بنیامین ها  و... باید منتظر این بود تا مردگان دیگری هم اجازه حضور بیابند و خدای نکرده بزرگان حاضر نیز بمیرند تا مجوز بگیرند.

وقتی که تمام آلبوم های مازیار با کیفیت بسیار عالی در سایتهای معتبر بود و بنده و دوست عزیزم مجتبی چشم انتظار آهنگ های این خواننده را با کیفیت بسیار نازل برای آشنایی علاقمندان قرار دادیم سر وصدای بعضی ها در آمد که  شما دارید خیانت می کنید و از این قبیل حرفها  و لی نمیدانم چرا همچنان آن سایتها به فعالیت خود ادامه میدهند. و هیچکس جلوی فعالیت  آنها را نمی گیرد . بنده همچنان به حرمت قولی که داده ام از ایشان آهنگی را به صورت کامل نخواهم گذاشت  اما این رفتار رفتار شایسته ای نبوده و نیست . اگر مقصود در آمد مالی است  و نه چیز دیگر بنده باید لال بشوم و دیگر چیزی ننویسم. آیا همه این کارها قبل از انقلاب منتشر نشده بود و در دست مردم نبود ؟  آیا آرزوهای فردا و تنهایی همین امروز وارد بازار شدند؟  قصد فقط درآمد دوباره بود و بس  یعنی  به نام مازیار اما به کام دیگران. آیا برای شناخت این هنرمند چرا سایتی درست نشد چرا مطالبی که نوشته شده  همه به کوشش علاقمندان معدودی همچون جواد بیژنی بوده  و بس چرا چرا؟

طی سالهایی که از تولد موسیقی پاپ درایران می گذره ، در ایران ثابت شده که صداهایی که حس شرقی دارند وجنس ایرانی ماندگارترند، خوانندگانی مثل داریوش ، ستار ، مازیار ، از نسل قبل از انقلاب وخوانندگانی مثل معین وامید بعد از انقلاب صداهایی هستند که طرفداران بی شماری دارند . البته استثنایی مثل هنرمند ارجمند ابراهیم حامدی نیز وجود دارد که مورد بحث ما نیست. داریوش کارهایی دارد مثل صدایم کن، شب تار ، که سنتی کار شده و این هنرمند به خوبی ازپس این کار برآمده  ودر واقع وقتی این کار رو گوش میکنیم برخلاف بعضی از صداها که وقتی سنتی میخوانند یا پاپ هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارد . این کارها ایرانی صدا میدهند .در مورد ستار هم نیازی به تعریف وتمجید از تسلط ایشان به موسیقی سنتی نیست . و کارهای زیبایی  که ارائه دادند گواه این مطلب است. خواننده ای که من اعتقاد دارم توانایی هایی دارد که  خیلی از خوانندگان حال حاضر به گرد پای ایشان هم نخواهند رسید. در مورد مازیار هم من مطلبی رو اشاره کنم از جناب رامین فیرزوفر که می گفتند مازیار حتی  آهنگهای غربی را نیز با حس زیبای شرقی عالی اجرا میکرد. وحتی در آهنگی به اسم عادت نشان داده  که میتواند آهنگهای مختلفی را با حس وحال مختلف اجرا کند  خصیصه ای که هر خواننده ای  آن راندارد. سرگشته مازیار کاری است که در دستگاه همایون اجرا شده  بسیار زیبا کاری که  موزیک آن سالهای سال از تلویزیون ایران به عنوان تیتراژ یک سریال پخش میشد  اما هیچگاه کار به صورت کامل از صدا و سیما حتی الان که صدای او پس از سالها پخش میشود آن هم فقط از رادیو  شنیده  نشد. البته به غیر از این کار کارهای زیبایی مثل من وشمع، بت میخانه و.. دارد مازیار خواننده ای بود که علاوه برشناخت موسیقی اصیل خود وبا تکیه برآن موسیقی پاپ را هم زیبا اجرا میکرد با حسی شرقی ایرانی.

خوانندگانی که بعد از اتقلاب به موسیقی کشور تزریق شدند مثل  معین وامید نیز دارای خصیصه ایرانی بودن هستند . معین که خواننده ای برخواسته از مکتب اصفهان است مسلط به موسیقی سنتی است واین خصیصه در صدای او بسیار بارز است . وهمچنین امید که گرچه کارهایی صرفاً سنتی ندارد. اما از اولین کاری که ارائه داد حس شرقی در آن نمود می کرد وهمین خصیصه در او باعث شد که بر طرفداران او روزبه روز افزوده شود .البته ما در خوانندگان زن نیز بزرگانی مثل هایده داریم که در توانایی او هیچ شکی نیست . واجراهای زیبایی که از او به جا مانده  گواه این مطلب است. برتری خوانندگانی که موسیقی سنتی را به خوبی می شناسند بر خوانندگانی که تنها توانایی خواندن موسیقی پاپ را دارند کاملاً مشهود است . کاری رامثال میزنم از استاد گلپایگانی (آفرین دل) که ارکستراسیون غربی دارد وبسیار زیبا اجرا شده توسط این استاد مسلم آواز ایران میپرسم از شما که کدام خواننده پاپ میتواند این کار را به زیبایی استاد گلپایگانی اجرا کند. کاش که برخی از جوانان ایرانی  قدر این موسیقی ملی را بدانند که هرکس در این موسیقی پرورش یافته موفق تر از سایرین بوده  در واقع  آواز ایرانی  صدفی است که مروارید می پروراند. خوانندگانی مثل مازیار وسایرین که نام برده شد. شهرت و نامشان تکیه برموسیقی اصیل و ایرانی دارد.نمیدانم که چرا برخی میخواهند از این اصالت فرار کنند.

در پایان باید نوید دهم که به زودی وبلاگ  رنگ وبویی تخصصی تر درمورد معرفی آثار مازیار به خود خواهد گرفت. در ضمن عذر میخواهم از عزیزانی که تئوری موسیقی را دنبال میکنند پست بعدی اختصاص به ادامه تئوری دارد.

راديو را كه روشن مي كني راديو پيام فرهاد است كه وحدت را فرياد مي زند . در راديو جوان زمزمه مازيار را مي شنوي. راديو فرهنگ انتظار داريوش رفيعي را ،راديو سراسري زمستون افشين مقدم را پخش ميكند  ساعتي ديگر كه باز  مي خواهي گشتي در امواج راديو بزني همين آهنگ ها را با يك جابجايي در شبكه هاي راديو مي شنوي ديگر خبري از افرادي مثل طاهري، بهادري ، همايون فال و... از اين دست نيست . شنيدن اين آثار هنرمندان قديمي از راديو هم خوشايند است وهم تاسف بار براي موسيقي ايران.

چند وقتي است كه راديوي ايران به بن بست خورده  در موسيقي پاپ وچاره كار را در اين ديده كه كارهاي برخي از خوانندگان به قول خودشان غير مجاز را از آرشيو بيرون كشيده وبراي اين كه ضعف خود را در زمينه موسيقي بپوشانند  پخش كنند واين پخش هاي مكرر چند آهنگ به جايي رسيده كه برخي معترض شدند . كه چرا اين آثار به طور مكرر از راديو پخش مي شود. البته دليل اين افراد براي پخش اين آثار با يكديگر متفاوت است برخي از اين افراد معتقدند كه اين افراد از خوانندگان مبتذل دوره پهلوي هستند وشنيدن صداي آنها حرام است . ودسته اي ديگر معتقدند كه اين كارهاي ارزشمند نبايد اين طور افسار گسيخته از راديو پخش شود . واين فقط در مورد موسيقي پاپ صدق نمي كند چند وقتي است كه صداي نادر گلچين ، داريوش رفيعي ، ايرج وخوانندگاني از اين دست را مي شنويم  آن هم نه به خاطر اين كه راديوي ايران به هنر ارج مي نهد به خاطر اين كه براي پوشاندن ضعف موسيقي كشور چاره اي جز اين ندارد كه دست به دامن گذشته فاخر موسيقي كشور شود. باید به این مطلب هم اشاره کنم که اگر موسیقی بی کلامی هم پخش می شود متاسفانه با این که گوینده های بسیار توانایی داریم آنقدر اطلاع در مورد موسیقی ندارند که برای یک علاقه مند، سازنده اثر ونوع کار رو معرفی کنند واگرهم اطلاع دارند اجازه ندارند که نامی از او ببرند. شما اگر رادیویی باشید کارهای هنرمند عزیز آرمیک رو زیاد شنیدید اما به خاطر  برخی مسائل اسم این هنرمند برده نمیشه در صورتی که روزی نیست که کارهاش از رادیو یا حتی تلویزیون پخش نشه غافل از این که هنرمند با موسیقی  هایی که ساخته ونواخته حرفش رو زده اگر شما اسمی هم ازش نیارید ارزش کار اون ماندگار ومانا است البته تنها آرمیک نیست که کارهاش پخش میشه اما اسمی ازش برده نمیشه  خیلی از هنرمندان هستند که اینطور بی ادبانه  باهاشون برخورد میشه .

 من میخوام بپرسم آيا همين هنرمنداني كه صداي آنها و یا آثار ساخته شده آنها از راديوي ايران امروز پخش مي شود كساني نبودند كه ديروز جز افرادي بودند كه اگر اسم آن ها سهواً يا عمداً از رسانه ها توسط كسي گفته مي شد آن شخص باز خواست مي شد حالا چه شده كه  به به چه چه سر ميدهند كه فلاني  هنرمند بود و چنين وچنان . وجالب اين كه اكثر اين هنرمندان حالا ديگر نيستند . واين فقط مختص موسيقي نيست در سينما هم همينطوره مي خوام يادي بكنم از حسين پناهي كه مظلوم زيست ومحروم از دنيا رفت به قول اكبر عبدي عزيز چرا كسي مثل حسين پناهي بايد در حسرت سوار شدن يك پرايد باشدچرا؟ اما ديگر هنرمند در ناز و نعمت زندگي كند اين يعني عدالت؟؟!!

چه ميهمانان بي دردسري هستند مردگان نه به دستي ظرفي را چرك مي كنند نه به حرفي دلي راآلوده.

نمي دونم مطالبي رو كه مي نويسم چند نفر مي خونن ويا اصلاً مي خوان بخونن يا نه  اما امروز مي خوام چيزايي رو بنويسم كه شايد درد ودل خيلي از بچه هايي هست كه در مورد هنرمندان وخوانندگان قديمي مطلب مي نويسن اول بگم كه نمي خوام به كسي توهين كنم فقط حقايق و ميگم چرا هنوز بعد از گذشت سي وچند سال از ظهور خوانندگان مثل داريوش ، ابي ، ستار ، و.... هنوز اين خوانندگان بيشترين طرفدارها رو دارن آيا اين ريشه در اين نداره كه موسيقي ما بعد از اين نسل حرف زيادي براي گفتن نداشته من منظورم خوانندگان داخل كشورند چون همه خوب ميدونيم كه بعد از انقلاب چند خواننده خوب مثل معين واميد ظهور كردند كه انصافآ جان تازه اي به موسيقي دادند مخصوصاً معين كه به قول حسن شماعي زاده ناجي موسيقي ايران شد.

البته چند نفري هستند كه كارهاي خوبي ارائه مي دن كساني مثل محمد اصفهاني ، خواجه اميري و شادمهر عقيلي ومرحوم ناصر عبداللهي كه حضور كم اما پر اثرش در موسيقي بعد از انقلاب احساس ميشه بقيه خواننده ها كه نمي خوام اسم ببرم شدند نسخه كپي از خواننده هاي دهه 50 كه همشون تو موسيقي محو شدن مي خوام هشدار بدم كه موسيقي ايران در حال حاضر خواننده بد بسيار داره خوانندگاني كه هيچ شناسنامه كاري خوبي ندارن وعين علف هرز دارن مزرعه زيباي موسيقي كشور وخراب مي كنن تكنولوژي هم كه قربونش برم در خدمت اين آقايونه آقايوني كه فاصله نمي تونن بخونن دستگاه براشون مي خونه آقايوني كه صداي كوكي ندارن تيون استفاده مي كنن آقايوني كه صداي خوبي ندارن از افكت استفاده مي كنن واقعاً اگر همين كساني كه از اين خواننده ها حمايت مي كنن و براشون وبلاگ وسايت مي سازن يه روز تو استوديو خوندن اين آقايون رو بينن كه براي خوندن يه مصراع ساعت ها وقت تلف ميشه چه حالي بهشون دست مي ده؟ آيا اين خوانندگان جايگزين خوانندگاني مثل داريوش ، ابي ، ستار، مازيار، عارف ، گوگوش ، هايده ومهستي ، معين وامثال اين هنرمندان خواهند شد  خوشحالم از اين كه در مقابل اين افراد كساني هستند كه از موسيقي با ارزش وفاخر دفاع مي كنند كساني كه موسيقي رو مي شناسند و ازارزش هاي موسيقي ايران دفاع مي كنند.

مي خوام اين هشدارو  بدم كه ما اگه اين خوانندگان ارزشمند روكه بعضياشون رو هم از دست داديم از دست بديم موسيقي پاپ كشورمون چه پشتوانه اي داره چه حرفي براي گفتن داره  واقعا بزرگان موسيقي كشور بايد يك فكر اساسي براي موسيقي پاپ كشور بكنند .كساني مثل فريدون شهبازيان ، ناصر چشم آذر ، تورج شعبانخاني و... كه سهم زيادي در موسيقي قبل از انقلاب داشتنداگر دلشون براي موسيقي پاپ كشور ميسوزه بايد اقدام كنن هر چند كه مي دونم تو اين راه محدوديت هاي بسياري وجود داره  من فقط اميدوارم كه يك خون تازه اي به موسيقي كشور تزريق بشه  چون هميشه ستار ، داريوش ، ابي و... نخواهند بود